Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Το Ιστολόγιο



Τέτοιος ήμουν πάντα. Σαν τον Κούγια φιγουρατζής αλλά και μοντελοπνίχτης, μπλογκοπνίχτης.
Και καλά εδώ, που κάτι η ευγένεια (που κακώς την περνάω σαν ανοχή) του Νικοκύρη, κάτι οι παλιές επισκέψεις μου στα πρώτα του διαδικτυακά βήματα την προϊστιλόγειον εποχή, με κάνουν να σαχλαμαρίζω και όποιον πάρει ο χάρος.

Μα αυτό έκανα πάντα, σχεδόν εξήντα χρόνια τώρα. Από την εποχή που τα  ιστολόγια ήταν βαρκούλες, αγκυροβολημένες σε ασφαλή λιμανάκια, μακριά από τις ιντερνετικές θάλασσες κι ωκεανούς.
Μπούκαρα με θρασύτητα σε ίνοσεντ λευκώματα συμμαθητριών μου [με απαλές παριές] για να απαντήσω (να τους ανοίξω τα μάτια) σε αναρτήσεις του τύπου «Τι εστί γυνή;» και «Τι εστί ανήρ;» Τι εστί αγάπη; Φιλί, έρως φιλία γάμος κλπ.
Τότε τα κακόμοιρα τα κοράσια προσπαθούσαν να σβήσουν τις αηδίες μου, ή και να αφαιρέσουν ολόκληρες σελίδες. Τώρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα στα ιστολόγια.

Τι αρρώστια κι αυτή; Βάρβαρος.

Κι όμως απόψε ο Γς, σαν άλλος Gaiseric, έβγαλε τα σανδάλια του πριν μπει στη Ρώμη.
Τη Ρώμη του 455 μ.χ. που ήταν λέει σαν ένα βιβλιοπωλείο και σαν εκκλησία μαζί.
Με χαμηλό φωτισμό.


Και να δεις που ένοιωθα τόσο έντονα ότι ο Αγιος ήταν εκεί στο ιστολόγιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου